اهورامزدا
برای همه آفریدههای خویش ، خوشبختی و رستگاری آرزو دارد ، از اینرو
راهِ درست زیستن را به کسی که از خرد و وجدان خود بهره میگیرد ، نشان
داده است . آنان که کژاندیشی برگزینند و برخلاف قانون اشا گام بردارند ،
بدگفتاری و زشت کرداری بوجود میآورند و بر اساس فرآیند کنش و واکنش
پادافره رفتار خود را دریافت خواهند کرد . از این دیدگاه هرگز پروردگار ،
جایگاهی به نام جهنم برای شکنجه انسان پدید نیاورده ، بلکه این خود انسان
است که با کردارش ، بهشت و دوزخ را برای روان خویش پدید میآورد .
بهشت ( وهیشتم منو ) یا بهترین مکان مینوی ، رسیدن به شادی و آرامش روان ، بازتاب اندیشه ، گفتار و کردار نیک انسان است . دوزخ ( اچیشتم منو )
یا بدترین جای مینوی ، یعنی عذاب وجدان و افسردگی روان ، پی آمد کژاندیشی
است که در دو جهان مادی و مینوی به سوی انسان از خواهد گشت .
اشوزرتشت
، در پیام خود به دو گوهر همزاد اما متضاد اشاره دارد که در نظم آفرینش
نقش دارند . اثر این دو گوهر ، نیرویی است که در کوچکترین ذرهها به صورت
مثبت و منفی چون پروتون و الکترون وجود دارد و در همه جای هستی و کهکشان ،
به گونهای کشش و رانش و یا دو گوهر ناهمگون اثر میگذارد . اینها هیچ
کدام در نظم اشا ، بد آفریده نشدهاند ، بلکه لازم و ملزوم یکدیگرند ، از
این رو اهورامزدا خالق بدیها و زشتیها نیست . و آنچه بر مبنای اراده
اهورایی آفریده شده ، همه نیک و خوب هستند . این دو گوهر همزاد و متضاد ،
به هنگام گزینش و انتخاب در اندیشه انسان است که مفهوم نیک و بد پیدا میکند . انسان دانا که از خرد و دانش بهرهمند است ، « سپِنْتَه مَینو» یعنی منش سازنده را در اندیشه پدیدار و پویا میکند و شخص نادان که تنها از احساس و تعصب پیروی میکند ، « انگره مینو»
یعنی منش ویران کننده و آسیب رسان ( که در زبان پارسی اهریمن نامیده شده
است ) در ذهنش به وجود میآید . بنابراین آفریننده اهریمن یا اندیشه
ویرانگر ، خداوند نیست بلکه انسان نادان است که کژاندیشی را به گفتار دروغ
و کردار ناشایست تبدیل میکند .
اشوزرتشت
در رسانیدن پیام اشا به مردم ، به هیچ معجزهای نیاز نداشته است . او نه
با معجزه ، بلکه با زبانِ خِرَد و منطق با مردم سخن گفته است . اشوزرتشت ،
پیام اهورامزدا را به شیوایی و رسایی در سرودهای خویش آورده است . گاتها که
نخستین سرودهای شعرگونه جهان است ، از روش درست زیستن و رستگار شدن سخن
میگوید . گاتها ، اندیشه ورز ، خردگرا و وجدان پرور است و
برای همه انسانها در هر زمان و مکان سادهترین و بهترین الگوی رفتاری را
به گونه منطقی ، به دور از هر گونه پندارهای خرافی و نادرست بیان کرده است .
گاتها یعنی «سرودهای پاک» را مردمی که پیام اشوزرتشت
را بکار بستهاند ، بر پایه ایمان و درک خود بر آن گذاشتهاند . گاتها در
بیان اشوزرتشت ، مانتره نامیده شده که « کلام اندیشه برانگیز ، اهورایی و مقدس » معنا میدهد .
از
دیدگاه گاتها ، زندگیِ مادیِ انسان باید با طبیعت و قوانین حاکم بر آن
که اَشا نامیده شده ، سازگار و هماهنگ باشد و در نگرش مینوی ، انسان باید
به یاری وهومن دریچه دل خود را به سوی راز هستی بگشاید تا
روشنایی حقیقی را مشاهده کند . سخن گاتها تنها برای دانایان قابل درک است ،
زیرا نادان و جاهل ، برپایه احساساتِ تند و بیمنطق خود حرکت میکند و گوش
شنوایی برای پیام اهورایی ندارد . هنگامی که دانا اندیشه راستی جویی را
میآموزد ، باید دانش و بینش خود را به دیگران ، به ویژه به افراد نا آگاه
برساند ، تا پندار بافی و خرافات از جامعه انسانی رخت بربندد .
اشا نماد دادگری
اشی نماد دهش و پاداش
آرمئیتی نمادمهر وپارسایی
وهومن نماد نیک اندیشی
اهورامزدا نماد خردمندی و دانایی
سپنتا مینو نمائ اهرا مزدا درنهاد آدمی
حشترا نماد نیروی شهریاری
دئنا نماد بینش معنوی
مانتره نماد پیام معنوی
امرذاذ نماد جاودانگی
برای ترجمه گات ها
1-هر واحد شعریکه دارای قافیه و آهنگ باشد دارای معنی هم هست.
2-ساختمان جمله باید ساده وقابل فهم باشد.
3-باید به معانی غیر مادی و روحانی واژه ها توجه داشت،برای توضیح یک مسئله دینی واخلاقی نباید معانی مادی را که در ارتباط با موضوع نیست انتخاب کرد
تر جمه بارتولومه فقط به دنبال واژه هایی رفته کهکاملا مربوطه به مادیات وعالم مادی است
ترجمه میلز قابل فهم است
ترجمه کانگا از لحاظ دستوری مشگلاتی دارد.
مطالب بالا تاراپورلا در برگردان گات های خود نوشته است